Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 45 หน้าที่ 550

เล่ม มมร. 45 หน้า 550 ข้อ 269
ผู้ใดย่อมเบียดเบียนพระตถาคต ผู้ดำเนิน ไปโดยชอบมีจิตสงบระงับ ด้วยความ ประทุษร้าย ความประทุษร้ายย่อมไม่งอก งามในพระตถาคตพระองค์นั้น ฉันนั้น ภิกษุผู้ดำเนินไปตามทางของพระพุทธเจ้า หรือของพระสาวก ของพระพุทธเจ้าใด พึงถึงความสิ้นไปแห่งทุกข์ ภิกษุผู้เป็น บัณฑิต พึงกระทำ ผู้เช่นนั้น ให้เป็น มิตร และพึงส้องเสพผู้นั้น. เนื้อความแม้นี้พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสแล้ว เพราะเหตุนั้น ข้าพ- เจ้าได้สดับมาแล้ว ฉะนี้แล. จบเทวทัตตสูตรที่ ๑๐ จบวรรคที่ ๔ อรรถกถาเทวทัตตสูตร ในเทวทัตตสูตรที่ ๑๐ พึงทราบวินิจฉัยดังต่อไปนี้ :- ในพระสูตร มีอาทิว่า ตีหิ ภิกฺขเว อสทฺธมฺเมหิ อภิภูโต มีเรื่องเกิดขึ้นอย่างไร. มีเรื่องพิสดารว่า เนื้อพระเทวทัต ตกอเวจีมหานรกแล้ว ภิกษุผู้เป็น พวกของพระเทวทัต และพวกอัญญเดียรดีย์ทั้งหลาย ได้พากันโพนทะนาว่า
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka