พระไตรปิฎก

หิริสูตรที่ ๓ ว่าด้วยผู้มีหิริไม่มีบาป [๓๑๖] บุคคลผู้ไม่มีหิริ เกลียดหิริ กล่าวอยู่ว่าเราเป็นเพื่อนของท่าน ไม่เอื้อเฟื้อ การงานแห่งมิตรของตน พึงรู้ว่า นั่นไม่ใช่ มิตรของเรา. มิตรใดพูดวาจาน่ารัก แต่ไม่ประ- กอบด้วยประโยชน์ในมิตรทั้งหลาย บัณฑิต ย่อมกำหนดรู้ผู้นั้นว่า ไม่ทำตามคำพูด. มิตรใดหวังความแตกกัน ไม่ประ- มาท คอยหาความผิดเท่านั้น มิตรนั้นไม่ ควรเสพ ส่วนมิตรที่วางใจได้ เหมือนบุตร ที่เกิดแต่อก ซึ่งผู้อื่นกล่าวเหตุตั้งร้อยอย่าง พันอย่าง ก็ให้แตกกันไม่ได้ มิตรนั้นและควร เสพ. ความเพียร อันเป็นเหตุกระทำความ ปราโมทย์ นำความสรรเสริญมาให้ นำสุข มาให้ ผลานิสงส์อันนำธุระสมควรแก่บุรุษ ไปอยู่ ย่อมเจริญ.