Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 47 หน้าที่ 114

เล่ม มมร. 47 หน้า 114 ข้อ 316
บุคคลดื่มรสแห่งความอิ่มเอิบใน ธรรม ดื่มรสอันเกิดแต่ความสงัดกิเลสและ รสแห่งความสงบแล้ว ย่อมเป็นผู้ไม่มีความ กระวนกระวายไม่มีบาป. จบหิริสูตรที่ ๓ อรรถกถาหิริสูตรที่ ๓ หิริสูตร มีคำเริ่มต้นว่า หิรินฺตรนฺตํ ดังนี้. ถามว่า มีเหตุเกิดขึ้นเป็นอย่างไร ? ตอบว่า พระสูตรนี้มีเหตุเกิดขึ้น ดังต่อไปนี้ :- เมื่อพระผู้มีพระภาคเจ้า ของเราทั้งหลาย ยังไม่ทรงอุบัติขึ้น พราหมณ์ มหาศาลคนหนึ่ง ในเมืองสาวัตถี เป็นคนมั่งคั่ง มีทรัพย์สมบัติถึง ๘๐ โกฏิ ก็พราหมณ์นั้นมีบุตรอยู่ คนหนึ่งซึ่งเป็นที่รักเป็นที่พอใจ พราหมณ์นั้นเลี้ยงบุตร ชายนั้นให้เจริญขึ้นด้วยอุปกรณ์ที่จะอำนวยความสุขนานัปการ ดุจเลี้ยงดู เทวกุมารฉะนั้น ยังไม่ทันมอบทรัพย์สมบัตินั้นให้บุตรนั้นเลย ก็ได้ถึงแก่กรรม ไปพร้อมกับนางพราหมณี. ต่อจากนั้น โดยกาลล่วงไปแห่งมารดาบิดาของมาณพนั้น ผู้รักษา เรือนคลัง ก็เปิดห้องทรัพย์สมบัติ เมื่อจะมอบทรัพย์สมบัติก็พูดว่า ท่านครับ ทรัพย์นี้เป็นส่วนที่มีอยู่ของมารดาบิดาของท่าน ทรัพย์นี้เป็นส่วนที่มีอยู่
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka