พระไตรปิฎก

พราหมณ์เหล่านั้นประพฤติพรหม- จรรย์ตั้งแต่เป็นเด็กมาตลอดเวลา ๔๘ ปี ได้ เที่ยวไปแสวงหาวิชชาและจรณะในกาลก่อน พราหมณ์เหล่านั้นไม่ไปหาหญิงอื่น ทั้งไม่ซื้อภรรยา อยู่ร่วมกัน เพราะความรัก ความชอบใจเสมอกันเท่านั้น พราหมณ์ผู้เป็นสามี ย่อมไม่ร่วมกับ ภรรยาผู้เว้นจากกระดูก นอกจากสมัยที่ควรจะ ร่วม พราหมณ์ย่อมไม่ร่วมเมถุนธรรมในระ- หว่างโดยแท้ พราหมณ์ทั้งหลายสรรเสริญพรหม- จรรย์ ศีล ความเป็นผู้ซื่อตรง ความอ่อน โยน ตบะ ความสงบเสงี่ยม และความไม่ เบียดเบียน และแม้ความอดทน พราหมณ์ผู้เสมอด้วยพรหม ผู้มีความ บากบั่นมั่นคง เป็นผู้สูงสุดกว่าพราหมณ์ เหล่านั้น และพราหมณ์นั้นย่อมไม่เสพเมถุน- ธรรมโดยที่สุดแม้ในความฝัน พราหมณ์บางพวก ผู้มีชาติแห่งบุคคล ผู้รู้แจ้งในโลกนี้ ศึกษาตามตัววัตรของพราหมณี ผู้เสมอด้วยพรหมนั้นอยู่ ได้สรรเสริญ พรหมจรรย์ ศีลและแม้ขันติ