Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 47 หน้าที่ 260

เล่ม มมร. 47 หน้า 260 ข้อ 325
นาวาสูตรที่ ๘ ว่าด้วยอุปมาเหมือนเรือข้ามฝั่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า [๓๒๕] ก็บุรุษพึงรู้แจ้งธรรมจาก บุคคลใด พึงบูชาบุคคลนั้น เหมือนเทวดา บูชาพระอินทร์ฉะนั้น บุคคลนั้นเป็นพหูสูต ผู้อันเตวาสิกนั้น ย่อมชี้แจงธรรมให้แจ่มแจ้ง. บุรุษผู้มีปัญญา ไม่ประมาท คบ บุคคลผู้เป็นพหูสูตเช่นนั้น กระทำธรรมนั้น ให้มีประโยชน์ใคร่ครวญแล้ว ปฏิบัติธรรม สมควรแก่ธรรม ย่อมเป็นผู้รู้แจ่มแจ้ง แสดง ธรรมแก่ผู้อื่นและเป็นผู้ละเอียด. อันเตวาสิก ซ่องเสพอาจารย์ผู้ประ- กอบด้วยธรรมน้อย เป็นคนเขลา ผู้ยังไม่ บรรลุประโยชน์ และริษยา ไม่ยังธรรมให้ แจ่มแจ้งในศาสนานี้เทียว ยังข้ามความสงสัย ไม่ได้ ย่อมเข้าถึงความตาย. บุคคลไม่ยังธรรมให้แจ่มแจ้งแล้ว ไม่ใคร่ครวญเนื้อความในสำนักแห่งบุคคล
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka