พระไตรปิฎก

สงเคราะห์อัตภาพแล้ว คิดถึงขันธสันดาน ในภายใน ไม่พึงส่งใจไปในภายนอก. ถ้าแม้ว่าภิกษุนั้น พึงเจรจากับสาวก อื่น หรือถึงภิกษุรูปไร ๆ ไซร้ ภิกษุนั้นพึง กล่าวธรรมอันประณีต ไม่พึงกล่าวคำ ส่อเสียด ทั้งไม่พึงกล่าวคำติเตียนผู้อื่น. ก็บุคคลบางพวกย่อมประถ้อยคำกัน เราย่อมไม่ประเสริญบุคคลเหล่านั้นผู้มีปัญญา น้อย ความเกี่ยวข้องด้วยการวิวาท เกิดจาก คลองแห่งคำนั้น ๆ ย่อมข้องบุคคลเหล่านั้น ไว้ เพราะบุคคลเหล่านั้นส่งจิตไปในที่ไกล จากสมถะและวิปัสสนา. สาวกผู้มีปัญญาดี ฟังธรรมที่พระ- สุคตทรงแสดงแล้ว พิจารณาบิณฑบาต ที่อยู่ ที่นอน ที่นั่ง น้ำ และการซักมลทิน ผ้าสังฆาฏิ แล้วพึงเสพ. เพราะเหตุนั้นแล ภิกษุไม่ติดแล้วใน ธรรมเหล่านี้ คือ บิณฑบาต ที่นอน ที่นั่ง น้ำ และการซักมลทินผ้าสังฆาฏิ เหมือน หยาดน้ำไม่ติดบนใบบัว ฉะนั้น.