Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 47 หน้าที่ 360

เล่ม มมร. 47 หน้า 360 ข้อ 333
ก็เราจะบอกวัตรแห่งคฤหัสถ์แก่เธอ ทั้งหลาย สาวกกระทำอย่างไรจึงจะเป็นผู้ ยังประโยชน์ให้สำเร็จ จริงอยู่ สาวกไม่พึง ได้เพื่อจะถูกต้องธรรมของภิกษุล้วน ด้วย อาการที่มีความหวงแหน. สาวกวางอาชญาในสัตว์ทุกหมู่เหล่า ทั้งผู้ที่มั่นคง ทั้งผู้ที่ยังสะดุ้งในโลกแล้ว ไม่ พึงฆ่าสัตว์เอง ไม่พึงใช้ผู้อื่นให้ฆ่า และไม่ พึงอนุญาตให้ผู้อื่นฆ่า. แต่นั้น สาวกรู้อยู่ พึงเว้นสิ่งที่เขา ไม่ให้อะไร ๆ ในที่ไหน ๆ ไม่พึงใช้ให้ผู้ อื่นลัก ไม่พึงอนุญาตให้ผู้อื่นลัก พึงเว้น วัตถุที่เจ้าของเขาไม่ให้ทั้งหมด. สาวกผู้รู้แจ้งพึงเว้นอพรหมจรรย์ เหมือนบุคคลเว้นหลุมถ่านเพลิงที่ไฟลุกโชน ฉะนั้น แต่เมื่อไม่สามารถประพฤติพรหม- จรรย์ ก็ไม่พึงก้าวล่วงภรรยาของผู้อื่น. ก็สาวกผู้อยู่ในที่ประชุมก็ดี อยู่ใน ท่ามกลางบริษัทก็ดี ไม่พึงกล่าวเท็จแก่ บุคคลผู้หนึ่ง ไม่พึงให้ผู้อื่นกล่าวคำเท็จ ไม่
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka