Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 47 หน้าที่ 393

เล่ม มมร. 47 หน้า 393 ข้อ 355
ปธานสูตรที่ ๒ ว่าด้วยความเพียรใหญ่ [๓๕๕] มารได้เข้ามาหาเรา ผู้มีตน ส่งไปแล้วเพื่อความเพียร บากบั่นอย่างยิ่ง เพ่งอยู่ ที่ใกล้ฝั่งแม่น้ำเนรัญชรา เพื่อ บรรลุนิพพานอันเกษมจากโยคะ กล่าววาจา ด้วยเอ็นดูว่า ท่านผู้ซูบผอม มีผิวพรรณเศร้า- หมอง ความตายของท่านอยู่ในที่ใกล้. เหตุแห่งความตายของท่านมีตั้งพัน ส่วน ความเป็นอยู่ของท่านมีส่วนเดียว ชีวิต ของท่านผู้ยังเป็นอยู่ประเสริฐกว่า เพราะว่า ท่านเป็นอยู่ จักกระทำบุญได้. ท่านประพฤติพรหมจรรย์ และบูชา ไฟอยู่ ย่อมสั่งสมบุญได้มาก ท่านจักทำ ประโยชน์อะไรด้วยความเพียร ทางเพื่อ ความเพียรพึงดำเนินไปได้ยาก กระทำได้ ยาก ให้เกิดความยินดีได้ยาก มารได้ยืน กล่าวคาถาเหล่านี้ในสำนักของพระพุทธเจ้า.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka