Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 47 หน้าที่ 396

เล่ม มมร. 47 หน้า 396 ข้อ 355
สมณพราหมณ์บางพวกหยั่งลงแล้ว ในเสนาของท่านี้ ย่อมไม่ปรากฏ ส่วนผู้ที่มี วัตรงาม ย่อมไปโดยหนทางที่ชนทั้งหลาย ไม่รู้. เราเห็นมารพร้อมด้วยพาหนะยกออก แล้วโดยรอบ จึงมุ่งหน้าไปเพื่อรบ มารอย่า ได้ยังเราให้เคลื่อนจากที่. โลกพร้อมด้วยเทวโลกย่อมครอบงำ เสนาของท่านไม่ได้ เราจะทำลายเสนาของ ท่านเสียด้วยปัญญา เหมือนบุคคลทำลาย ภาชนะดินทั้งดิบทั้งสุก ด้วยก้อนหิน ฉะนั้น. เราจักกระทำสัมมาสังกัปปะให้ชำ- นาญและดำรงสติให้ตั้งมั่นเป็นอันดีแล้ว จัก เที่ยวจากแคว้นนี้ไปยังแคว้นโน้น แนะนำ สาวกเป็นอันมาก. สาวกผู้ไม่ประมาทเหล่านั้นมีใจเด็ด- เดี่ยว กระทำตามคำสั่งสอนของเรา จักถึงที่ ซึ่งไม่มีความใคร่ ที่ชนทั้งหลายไปถึงแล้ว ย่อมไม่เศร้าโศก. มารกล่าวคาถาว่า
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka