พระไตรปิฎก

เสนาที่ ๒ ของท่าน ความหิวและความกระหาย เรากล่าวว่าเป็นเสนาที่ ๓ ของท่าน ตัณหา เรากล่าวว่าเป็นเสนาที่ ๔ ของท่าน ถีนมิทธะ เรากล่าวว่าเป็นเสนาที่ ๕ ของท่าน ความ ขลาดกลัว เรากล่าวว่าเป็นเสนาที่ ๖ ของ ท่าน ความสงสัย เรากล่าวว่าเป็นเสนาที่ ๗ ของท่าน ความลบหลู่ ความหัวดื้อ เรากล่าว ว่าเป็นเสนาที่ ๘ ของท่าน ลาภ สรรเสริญ สักการะ เรากล่าวว่าเป็นเสนาที่ ๙ ของท่าน และยศที่ได้มาผิดซึ่งเป็นเหตุให้บุคคลยกตน และดูหมิ่นผู้อื่น เรากล่าวว่าเป็นเสนาที่ ๑๐ ของท่าน ดูก่อนมาร เสนาของท่านนี้มีปกติ กำจัดซึ่งคนผู้มีธรรมดำ คนผู้ไม่กล้าย่อมไม่ ชนะซึ่งเสนาของท่านนั้น ส่วนคนผู้กล้าย่อม ชนะได้ ครั้นชนะแล้วย่อมได้ความสุข. ก็เพราะเหตุที่ได้ความสุขนั้น แม้ เรานี้ก็พึงรักษาหญ้ามุงกระต่ายไว้ น่าติเตียน ชีวิตของเรา เราตายเสียในสงครามประเสริฐ กว่า แพ้แล้วเป็นอยู่จะประเสริฐอะไร.