พระไตรปิฎก

โลกหน้าแล้ว ล่วงชาติและมรณะได้ ผู้คง ที่เห็นปานนั้น บัณฑิตกล่าวว่า เป็นสมณะ. ผู้ใดล้างบาปได้หมดในโลกทั้งปวง คือ อายตนะภายในและภายนอกแล้ว ย่อม ไม่มาสู่กัป ในเทวดาและมนุษย์ผู้สมควรผู้ นั้นบัณฑิตกล่าวว่า ผู้ล้างบาป. ผู้ใดไม่กระทำบาปอะไร ๆ ในโลก สลัดออกซึ่งธรรมเป็นเครื่องประกอบและ เครื่องผูกได้หมด ไม่ข้องอยู่ในธรรมเป็น เครื่องข้องมีขันธ์เป็นต้นทั้งปวง หลุดพ้น เด็ดขาด ผู้คงที่ เห็นปานนั้น บัณฑิตกล่าว ว่า เป็นนาค. [๓๖๘] ลำดับนั้น สภิยปริพาชก ฯลฯ ได้ทูลถามปัญหาข้อต่อไป กะพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า ท่านผู้รู้ทั้งหลายกล่าวใครว่าผู้ชนะ- เขต กล่าวบุคคลว่า เป็นผู้ฉลาด ด้วยอาการ อย่างไร อย่างไรจึงกล่าวบุคคลว่า เป็นบัณฑิต และกล่าวบุคคลว่า เป็นมุนี ด้วยอาการ อย่างไร ข้าแต่พระผู้มีพระภาคเจ่า พระองค์ อันข้าพระองค์ทูลถามแล้วขอจงตรัสพยา- กรณ์แก่ข้าพระองค์เถิด. พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสพยากรณ์ว่า ดูก่อนสภิยะ