พระไตรปิฎก

ผู้ใดประทุษร้ายต่อคนผู้ไม่ประทุษ- ร้าย ผู้เป็นบุรุษหมดจด ไม่มีกิเลสเครื่อง ยั่วยวน บาปย่อมกลับมาถึงผู้เป็นพาลนั้นเอง เหมือนธุลีละเอียดที่บุคคลซัดไปทวนลม ฉะนั้น. ผู้ที่ประกอบเนือง ๆ ในคุณคือความ โลภ ไม่มีศรัทธา กระด้าง ไม่รู้ความ ประสงค์ของผู้ขอ มีความตระหนี่ ประกอบ เนือง ๆ ในคำส่อเสียด ย่อมบริภาษผู้อื่น ด้วยวาจา. แน่ะคนผู้มีปากเป็นหล่ม กล่าวคำ อันไม่จริง ผู้ไม่ประเสริฐ ผู้กำจัดความเจริญ ลามก ผู้กระทำความชั่ว ผู้เป็นบุรุษในที่สุด มีโทษ เป็นอวชาต ท่านอย่าได้พูดมากใน ที่นี้ อย่าเป็นสัตว์นรก. ท่านย่อมเกลี่ยธุลี คือ กิเลสลงในตน เพื่อธรรมมิใช่ประโยชน์เกื้อกูล ท่านผู้ทำ กรรมหยาบ ยังติเตียนสัตบุรุษ ท่านประพฤติ ทุจริตเป็นอันมากแล้วย่อมไปสู่มหานรกสิ้น กาลนาน.