พระไตรปิฎก

ไหน ๆ บุคคลผู้มีปัญญานั้นละมายาและ มานะได้แล้ว จะพึงถึงการนับเข้าในคติ พิเศษในนรกเป็นต้น ด้วยคติพิเศษอะไร บุคคลผู้มีปัญญานั้น ไม่มีตัณหาและทิฏฐิ. ก็บุคคลผู้มีตัณหาและทิฏฐิ ย่อมเข้า ถึงวาทะในธรรมทั้งหลาย ผู้นั้นจะพึงกล่าว กะพระขีณาสพผู้ไม่มีตัณหาและทิฏฐิ ผู้กำ- หนัดหรือว่าผู้ประทุษร้ายได้อย่างไร ด้วย ความกำหนัดหรือความประทุษร้ายอะไร ความเห็นว่าเป็นตน หรือความเห็นว่าขาด สูญ ย่อมไม่มีแก่พระขีณาสพนั้นเลย เพราะ พระขีณาสพนั้น ละทิฏฐิได้ทั้งหมดในอัต- ภาพนี้ ฉะนี้แล. จบทุฏฐัฏฐกสูตรที่ ๓