Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 47 หน้าที่ 746

เล่ม มมร. 47 หน้า 746 ข้อ 414
ติสสเมตเตยยสูตรที่ ๗ ว่าด้วยความคับแค้นด้วยประกอบเมถุนธรรมเนือง ๆ ท่านพระติสสเมตเตยยะทูลถามปัญหาว่า [๔๑๔] ข้าแต่พระองค์ผู้นิรทุกข์ ขอ พระองค์ตรัสบอกความคับแค้นแห่งบุคคลผู้ ประกอบเมถุนธรรมเนือง ๆ เถิด ข้าพระองค์ ทั้งหลายได้สดับคำสั่งสอนของพระองค์แล้ว จักศึกษาในวิเวก. พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสพยากรณ์ว่า ดูก่อนเมตเตยยะ ความคับแค้นของ บุคคลผู้ประกอบเมถุนธรรมมีอยู่ บุคคล ผู้ประกอบเมถุนธรรม ย่อมลืมแม้คำสั่งสอน และย่อมปฏิบัติผิด นี้เป็นกิจไม่ประเสริฐใน บุคคลนั้น. บุคคลใดประพฤติอยู่ผู้เดียวในกาล- ก่อนแล้ว เสพเมถุนธรรม (ในภายหลัง) บัณฑิตทั้งหลายกล่าวบุคคลนั้นว่า เป็นคนมี กิเลสมากในโลก เหมือนยวดยานที่แล่นไป ใกล้เหว ฉะนั้น.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka