Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 25 หน้าที่ 697

<< | หน้าที่ 697 | >>
[๘๑๙] มุนีไม่ติดพันในรูปที่เห็น เสียงที่ได้ยิน และอารมณ์ที่รับรู้

เหมือนหยดน้ำไม่ติดอยู่บนใบบัว

เหมือนหยาดน้ำไม่ติดอยู่บนดอกบัว ฉะนั้น

[๘๒๐] พระอรหันต์ผู้มีปัญญาเครื่องกำจัด

ย่อมไม่สำคัญหมายรูปที่เห็น

เสียงที่ได้ยิน และอารมณ์ที่รับรู้

พระอรหันต์นั้นไม่ต้องการความหมดจดด้วยมรรคอื่น

ย่อมไม่กำหนัด ย่อมไม่ต้องคลายกำหนัด

ชราสูตรที่ ๖ จบ


๗. ติสสเมตเตยยสูตร


ว่าด้วยปัญหาของติสสเมตเตยยะ


(ท่านพระติสสเมตเตยยะได้ทูลถามพระผู้มีพระภาคดังนี้)

{๔๑๔} [๘๒๑] ข้าแต่พระองค์ผู้นิรทุกข์ ขอพระองค์โปรดตรัสบอก

ความคับแค้นของบุคคลผู้ประกอบเมถุนธรรมเนือง ๆ

ข้าพระองค์ฟังคำสอนของพระองค์แล้วจักศึกษาวิเวก

(พระผู้มีพระภาคตรัสว่า เมตเตยยะ)

[๘๒๒] คำสั่งสอนของบุคคลผู้ประกอบเมถุนธรรมเนือง ๆ

ย่อมเลอะเลือน และบุคคลนั้นย่อมปฏิบัติผิด

การปฏิบัตินี้ เป็นธรรมไม่ประเสริฐในบุคคลนั้น

๑ ขุ.ม. (แปล) ๒๙/๔๙-๕๘/๑๖๘-๑๙๔

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka