พระไตรปิฎก

ทั้งหลาย มุนีไม่ควรสำคัญตนว่าเป็นผู้ประ- เสริฐด้วยวิเวกนั้น มุนีนั้นแลย่อมอยู่ใกล้ นิพพาน. หมู่สัตว์ผู้ยินดีแล้วในกามทั้งหลาย ย่อมรักใคร่ต่อมุนีผู้สงัดแล้วเที่ยวไปอยู่ ผู้ ไม่มีความห่วงใยในกามทั้งหลายผู้ข้ามโอฆะ ได้แล้ว ฉะนี้แล. จบติสสเมตเตยยสูตรที่ ๓ อรรถกถาติสสเมตเตยยสูตรที่ ๗ ติสสเมตเตยยสูตร มีคำเริ่มต้นว่า เมถุนมนุยุตฺตสฺส บุคคลผู้ ประกอบเมถุนธรรมเนื่อง ๆ ดังนี้. พระสูตรนี้มีการเกิดขึ้นอย่างไร ? มีเรื่องเล่าว่า เมื่อพระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ ณ กรุงสาวัตถี มีสหายสองคนชื่อติสสะและเมตเตยยะได้พากันไปกรุงสาวัตถี. สหายทั้งสอง นั้นในตอนเย็นเห็นมหาชนเดินมุ่งหน้าไปยังพระเชตวัน จึงถามว่า พวกท่าน ไปไหนกัน. เมื่อชนเหล่านั้น บอกว่า พระพุทธเจ้าทรงอุบัติขึ้นแล้วในโลก ทรงแสดงธรรมเพื่อประโยชน์แก่ชนเป็นอันมาก พวกเราจะไปยังพระเชตวัน เพื่อฟังธรรมนั้น. สหายทั้งสองก็พูดว่า แม้เราทั้งสองก็จะฟัง จึงพากัน ไป. สหายทั้งสองนั่งฟังธรรมของพระผู้มีพระภาคเจ้าผู้ทรงแสดงธรรมในระหว่าง