พระไตรปิฎก

ปสูรสูตรที่ ๘ ว่าด้วยความเห็น [๔๑๕] สมณพราหมณ์ผู้ประกอบ ด้วยทิฏฐิ ย่อมถล่าวว่า ความบริสุทธิ์มีอยู่ใน ธรรมนี้เท่านั้น ไม่กล่าวความบริสุทธิ์ใน ธรรมเหล่าอื่น สมณพราหมณ์เป็นอันมาก กล่าวความดีงามในศาสดาของตนเป็นต้นที่ ตนอาศัยแล้ว ถือมั่นอยู่ในสัจจะเฉพาะอย่าง (มีคำว่าโลกเที่ยงเป็นต้น) สมณพราหมณ์ เจ้าทิฏฐิ ๒ พวกนั้น ประสงค์จะกล่าวโต้ตอบกัน เข้าไปสู่บริษัท แล้วย่อมโต้เถียงกันและกันว่าเป็นคนเขลา สมณพราหมณ์เหล่านั้นต้องการแต่ความสรร- เสริญ เป็นผู้มีความสำคัญว่า เราทั้งหลาย เป็นคนฉลาด อาศัยศาสดาของกันและกัน เป็นต้นแล้ว ย่อมกล่าวคำทะเลาะกัน. บุคคลปรารถนาแต่ความสรรเสริญ ขวนขวายหาถ้อยคำวิวาท กระทบกระเทียบ กันในท่ามกลางบริษัท แต่กลับเป็นผู้เก้อ เขินในเพราะวาทะอันผู้ตัดสินปัญหาไม่ทำ