พระไตรปิฎก

เลวทราม วาทะของสมณะพราหมณ์ทั้งสอง พวกนี้ วาทะอย่างไหนจริงหนอ เพราะ สมณพราหมณ์ทั้งหมดนี้แล เป็นผู้กล่าวอวด อ้างว่าตนเป็นผู้ฉลาด. พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสตอบว่า สมณพราหมณ์ทั้งหลายกล่าวธรรม ของตนนั่นแหละ ว่าเป็นธรรมบริบูรณ์ แต่ กลับกล่าวธรรมของผู้อื่น ว่าเป็นธรรมเลว ทราม สมณพราหมณ์ทั้งหลาย ต่างยึดถือ ทิฏฐิด้วยอาการอย่างนี้แล้ว ย่อมวิวาทกัน สมณพราหมณ์ทั้งหลายกล่าวทิฏฐิของตน ๆ ว่า เป็นของจริง. พระพุทธนิมิตตรัสถามว่า ถ้าว่าบุคคลพึงเป็นผู้เลวทราม เพราะ การติเตียนของบุคคลอื่นไซร้ ใคร ๆ จะพึง เป็นผู้วิเศษในธรรมทั้งหลาย เพราะว่าสมณ- พราหมณ์เป็นอันมาก ย่อมกล่าวธรรมของ บุคคลอื่น โดยความเป็นธรรมเลวทราม ใน ธรรมของตน กล่าวว่าเป็นธรรมมั่นคง. พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสตอบว่า สมณพราหมณ์ทั้งหลาย ย่อมสรร- เสริญหนทางเครื่องดำเนินของตนอย่างใด