Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 47 หน้าที่ 962

เล่ม มมร. 47 หน้า 962 ข้อ 443
อยู่ ก็พึงจากฝั่งนี้ไปถึงฝั่งโน้นได้ ธรรม ปริยายนั้นเป็นทางเพื่อไปสู่ฝั่งโน้น เพราะ ฉะนั้น ธรรมปริยายนั้นจึงชื่อว่า ปารายนะ. [๔๔๓] ปิงคิยมาณพกล่าวคาถาว่า อาตมาจักขับตามภาษิตเครื่องไปยัง ฝั่งโน้น (อาตมาขอกล่าวตามที่พระผู้มี พระภาคเจ้าได้ทรงเห็นแล้วด้วยพระญาณ) พระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐ ปราศจากมลทิน มีพระปัญญากว้างขวาง ไม่มีความใคร่ ทรง ดับกิเลสได้แล้ว จะพึงตรัสมุสาเพราะเหตุ อะไร เอาเถิด อาตมาจักแสดงวาจาที่ควร เปล่ง ประกอบด้วยคุณของพระพุทธเจ้า ผู้ทรงละความหลงอันเป็นมลทินได้แล้ว ทรงละความถือตัวและความลบหลู่ได้ เด็ดขาด. ดูก่อนท่านพราหมณาจารย์ พระ- พุทธเจ้าทรงบรรเทาความมืด มีพระจักษุ รอบคอบ ทรงถึงที่สุดของ ทรงล่วงภพ
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka