Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 47 หน้าที่ 963

เล่ม มมร. 47 หน้า 963 ข้อ 443
ได้ทั้งหมด ไม่มีอาสวะ ทรงละทุกข์ได้ ทั้งปวง มีพระนามตามความเป็นจริงว่า พุทโธ อันอาตมาเข้าเฝ้าแล้ว. นกพึงละป่าเล็ก แล้วมาอยู่อาศัย ป่าใหญ่อันมีผลไม่มาก ฉันใด อาตมา มา ละคณาจารย์ผู้มีความเห็นน้อยแล้ว ได้ ประสบพระพุทธเจ้าผู้มีความเห็นประเสริฐ เหมือนหงส์โผลงสู่สระใหญ่ แม้ฉันนั้น ก่อนแต่ศาสนาของพระโคดม อาจารย์เหล่าใด ได้พยากรณ์ลัทธิของตนแก่ อาตมาในกาลก่อนว่า เหตุนี้ได้เป็นมาแล้ว อย่างนี้ จักเป็นอย่างนี้ คำพยากรณ์ของ อาจารย์เหล่านั้นทั้งหมด ไม่ประจักษ์แก่ตน คำพยากรณ์ทั้งหมดนั้น เป็นเครื่องทำความ ตรึกให้ทวีมากขึ้น (อาตมาไม่พอใจในคำ พยากรณ์นั้น) พระโคดมพระองค์เดียว ทรง บรรเทาความมืดสงบระงับ มีพระรัศมี โชติช่วง มีพระปัญญาเป็นเครื่องปรากฏดุจ แผ่นดิน มีพระปัญญากว้างขวาง ได้ทรง
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka