พระไตรปิฎก

บทว่า ฑากํ ได้แก่ ผักดองและกับมีกะเพราเป็นต้น. บทว่า โลณโสวีรกํ ความว่า น้ำปานะอย่างหนึ่ง ที่เขาปรุงพร้อมด้วยเครื่อง ปรุงมากอย่างนั้นมีข้าวเปลือกเป็นต้น. บางพวกเรียกน้ำข้าวตังว่า น้ำ เกลือก็มี. เวลาจบการถามและการตอบ นางบรรลุสกทาคามิผล ด้วยธรรม เทศนาของพระเถระ. คำที่เหลือ เหมือนนัยที่กล่าวมาในอุตตราวิมาน นั้นแล. จบอรรถถถาขุมาวิมาน. ๓. อาจามทายิกาวิมาน ว่าด้วยอาจามทายิกาวิมาน [๒๐] ท้าวสักกเทวราชเมื่อจะตรัสถามถึงที่เกิดแห่งหญิงนั้น กะ พระมหากัสสปเถระ จึงตรัสคาถาสองคาถา ความว่า หญิงขัดสน ยากไร้ อาศัยชายคาเรือนของ คนอื่นอยู่ มีจิตเลื่อมใส ได้ถวายข้าวตังแก่พระคุณ เจ้าผู้เที่ยวไปบิณฑบาต ซึ่งมาหยุดยืนนั่งอยู่เฉพาะ หน้า ด้วยมือของตนเอง ครั้นละจากอัตภาพมนุษย์ แล้ว ได้ไปสวรรค์ชั้นไหนหนอเจ้าข้า. พระมหากัสสปเถระถวายพระพรว่า