พระไตรปิฎก

บทว่า วาเตริตํ ความว่า ถูกลมพัดกระโชกโดยอาการที่ดอก ร่วงพรู. บทว่า อาธุตํ ความว่า ถูกลมอ่อน ๆ โชยเบา ๆ. บทว่า ทิชเสวิตํ ความว่า มีฝูงนกยูงและนกดุเหว่าเป็นต้นเข้าอาศัย. พระเถระ ถามอย่างนี้แล้ว เทพธิดานั้นได้พยากรณ์ด้วยคาถาเหล่านี้ว่า เมื่อชาติก่อน ดีฉันเกิดเป็นมนุษย์อยู่ในมนุษย- โลก เป็นทาสีอยู่ในตระกูลเจ้านาย ได้เห็นพระ- พุทธเจ้าประทับนั่งอยู่ มีจิตเลื่อมใส ได้โปรยดอก สาละรอบอาสนะ. และได้น้อมนำพวงมาลัยดอกสาละ อันร้อยกรองอย่างดี ถวายพระพุทธเจ้าด้วยมือของ ตน ครั้นดีฉันทำกุศลกรรมที่พระพุทธเจ้าทรงสรร- เสริญแล้ว ก็สร่างโศกหมดโรคภัย สุขกายสุขใจ รื่นเริงบันเทิงอยู่. บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า อยฺยิรกุเล แปลว่า ในตระกูลเจ้านาย อธิบายว่า ในเรือนสามี. บทว่า อหุํ แปลว่า ได้เป็นแล้ว. บทว่า โอกิรึ ได้แก่ โปรยด้วยดอกไม้สีมุกดา. บทว่า อุปนาเมสึ ความว่า นำเข้าไปบูชา. คำที่เหลือมีนัยดังกล่าวแล้วนั่นแล. จบอรรถกถามัญชิฏฐกวิมาน