พระไตรปิฎก

สุนิมมิตเทวราช ผู้เป็นใหญ่ในเทวดา ไม่มีใคร เสมอเหมือน จะมีใครที่ไหนยิ่งกว่าท่านทางยศ ทางบุญ และทางฤทธิ์ หมู่ทวยเทพชั้นไตรทศ ทั้งหมด ชุมนุมกันไหว้ท่าน ดุจเทวดาและมนุษย์ ทั้งหลาย ไหว้พระจันทร์ฉะนั้น และเทพอัปสร เหล่านี้ ก็ฟ้อนรำ ขับร้อง บันเทิงอยู่รอบ ๆ ท่าน ท่านเป็นผู้บรรลุเทวฤทธิ์ มีอานุภาพมาก ครั้งเกิด เป็นมนุษย์ ท่านได้ทำบุญอะไรไว้ เพราะบุญอะไร ท่านจึงมีอานุภาพรุ่งเรืองอย่างนี้ และรัศมีของท่าน จึงสว่างไสวไปทุกทิศ. เทพบุตรนั้นดีใจ ถูกพระโมคคัลลานะถาม แล้ว ก็พยากรณ์ปัญหาของกรรมที่มีผลอย่างนี้ว่า ข้าแต่ท่านผู้เจริญ เมื่อก่อนข้าพเจ้าได้เป็น สาวกของพระชินพุทธเจ้าพระนามว่า สุเมธ ข้าพ- เจ้าเป็นปุถุชน ยังมิได้ตรัสรู้ บวชอยู่ ๗ พรรษา เมื่อพระสุเมธชินพุทธเจ้าผู้ศาสดา ผู้ข้ามโอฆะได้ แล้วเป็นผู้คงที่ เสด็จปรินิพพานแล้ว ข้าพเจ้านั้นได้ ไหว้รัตนเจดีย์ที่คลุมด้วยข่ายทอง ทำใจให้เลื่อมใส ในพระสถูป ข้าพเจ้ามิได้ให้ทาน เพราะไม่มีวัตถุ ทานที่จะให้ แต่ข้าพเจ้าได้ชักชวนคนอื่น ๆ ให้ให้ ทานนั้นว่า ท่านทั้งหลายจงบูชาพระธาตุของพระ- พุทธเจ้าผู้ควรบูชานั้นเถิด ได้ยินว่า ท่านทั้งหลาย