พระไตรปิฎก

ละอัตภาพนี้แล้ว จักไปสวรรค์ด้วยอาการอย่างนี้ ข้าพเจ้าได้ทำกุศลกรรมอย่างนั้นแล จึงได้เสวยสุข อันเป็นทิพย์ด้วยตน และบันเทิงอยู่ในท่ามกลางหมู่ เทพชั้นไตรทศ ทั้งข้าพเจ้าก็ยังไม่สิ้นบุญนั้น. จบอเนกวัณณวิมานที่ ๘ อรรถกถาอเนกวัณณวิมาน อเนกวัณณวิมาน มีคาถาว่า อเนกวณฺณํ ทรโสกนาสนํ เป็นต้น. อเนกวัณณวิมานนั้นเกิดขึ้นอย่างไร ? พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ ณ พระวิหารเชตวัน กรุงสาวัตถี สมัยนั้น ท่านพระมหาโมคคัลลานะเที่ยวจาริกไปในเทวโลก ตามนัยที่ กล่าวแล้วในหนหลัง ได้ไปสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ ครั้งนั้น เทพบุตรผู้มี รัศมีมิใช่น้อย เห็นท่านพระมหาโมคคัลลานะนั้น เกิดความเคารพนับถือ มาก เข้าไปหาแล้วยืนประคองอัญชลีอยู่ พระเถระถามถึงกรรมที่เทพบุตร กระทำ ด้วยมุข คือ มุ่งประกาศสมบัติที่ได้แล้วว่า ท่านอันหมู่อัปสรแวดล้อม ขึ้นวิมานอันมี วรรณะมิใช่น้อย เป็นที่ระงับความกระวนกระวาย และความโศก วิจิตรมาก บันเทิงอยู่ ดุจท้าว สุนิมมิตเทวราช ผู้เป็นใหญ่ในเทวดา ไม่มีใคร