พระไตรปิฎก

เมื่อก่อน หญิงร่วมสามีของดิฉันคนหนึ่ง มีครรภ์ ดิฉันคิดชั่วต่อเขา มีใจประทุษร้าย ได้ทำ ให้ครรภ์ตกไป เขามีครรภ์ ๒ เดือนเท่านั้น ไหล ออกเป็นโลหิต ครั้งนั้น มารดาของเขาโกรธดิฉัน เชิญพวกญาติมาประชุมซักถาม ให้ดิฉันทำการ สบถและขู่เข็ญให้กลัว ดิฉันได้กล่าวคำสบถและ มุสาวาทอย่างแรงว่า ถ้าดิฉันทำชั่วอย่างนี้ ขอให้ ดิฉันกินเนื้อบุตรเถิด ฉันมีกายอันเปื้อนด้วยหนอง และโลหิต กินเนื้อบุตรทั้งหลาย เพราะวิบากแห่ง กรรม คือ การทำให้ครรภ์ตกและการพูดมุสา ทั้งสองนั้น. จบ ปัญจปุตตขาทิกเปติวัตถุที่ ๖ อรรถกถาปัญจปุตตขาทกเปติวัตถุที่ ๖ เมื่อพระศาสดาประทับอยู่ในกรุงสาวัตถี ทรงปรารภ ถึงนางเปรตผู้เคี้ยวกินบุตร ๕ คน จึงตรัสคำเริ่มต้นว่า นคฺคา ทุพฺพณฺณรูปาสิ ดังนี้. ได้ยินว่า มีภรรยาของกฏุมพีคนหนึ่ง ในหมู่บ้านไม่ไกล แต่กรุงสาวัตถี เป็นหญิงหมัน. พวกญาติของกฏุมพีคนนั้น ได้พากัน กล่าวดังนี้ว่า ภรรยาของเจ้าเป็นหมัน พวกเราจะนำหญิงสาวคนอื่น มาให้เจ้า. เพราะความสิเนหาในภรรยานั้น เขาจึงไม่ปรารถนา