Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 26 หน้าที่ 172

<< | หน้าที่ 172 | >>
[๒๔] ส่วนทักษิณาทานนี้แหละที่ตั้งไว้ดีแล้วในพระสงฆ์

ย่อมสำเร็จประโยชน์เกื้อกูลแก่เปรตนั้นโดยทันทีสิ้นกาลนาน

[๒๕] ญาติธรรม นี้นั้นท่านแสดงออกแล้ว

การบูชาญาติที่ตายไปท่านทำอย่างยิ่งใหญ่แล้ว

ทั้งกำลังกายของภิกษุท่านก็เพิ่มให้แล้ว

เป็นอันว่าท่านสะสมบุญไว้มิใช่น้อยเลย

ติโรกุฑฑเปตวัตถุที่ ๕ จบ


๖. ปัญจปุตตขาทิกเปติวัตถุ


เรื่องนางเปรตกินลูกคราวละ ๕ ตน


(พระสังฆเถระถามว่า)

{๙๑} [๒๖] เธอเปลือยกาย มีผิวพรรณและรูปร่างน่าเกลียดน่ากลัว

มีกลิ่นเหม็นเน่าฟุ้งไป

หมู่แมลงวันพากันไต่ตอมเกลื่อนกล่น

เธอเป็นใครกันเล่ามายืนอยู่ในที่นี้

(นางเปรตนั้นตอบว่า)

[๒๗] ท่านผู้เจริญ ดิฉันเกิดเป็นเปรตในยมโลก

ได้รับความลำบาก เพราะทำกรรมชั่วไว้

จึงต้องจากโลกนี้ไปยังเปตโลก

[๒๘] เวลาเช้า คลอดลูก ๕ คน เวลาเย็นอีก ๕ คน

แล้วกินลูกเหล่านั้นทั้งหมด

แต่ก็ยังไม่อาจบรรเทาความหิวของดิฉันได้

๑ ธรรมคือการสงเคราะห์ญาติ

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka