พระไตรปิฎก

๒. สาริปุตตเถรมาตุเปติวัตถุ ว่าด้วยนางเปรตเคยเป็นมารดาพระสารีบุตร พระสารีบุตรเถระถามนางเปรตตนหนึ่งว่า [๙๙] ดูก่อนนางเปรตผู้ผอมมีแต่ซี่โครง ท่าน เป็นผู้เปลือยกาย มีรูปร่างน่าเกลียด ซูบผอม มีตัวสะพรั่งไปด้วยเส้นเอ็น ท่านเป็นใครหรือ มายืนอยู่ในที่นี้. นางเปรตนั้นตอบว่า เมื่อก่อนดิฉันเป็นมารดาของท่าน ในชาติ อื่น ๆ ดิฉันเข้าถึงเปตวิสัย เพียบพร้อมไปด้วย ความหิวและความกระหาย เมื่อถูกความหิว ครอบงำแล้ว ย่อมกินน้ำลาย น้ำตก เสมหะอัน เขาถ่มทิ้งแล้ว และกินมันเหลวแห่งซากศพที่เขา เผาอยู่ที่เชิงตะกอน กินโลหิตของหญิงทั้งหลาย ที่คลอดบุตรและโลหิตแห่งบุรุษทั้งหลายที่ถูก ตัดมือ เท้า และศีรษะ ที่เป็นแผล กินเนื้อ เอ็น และข้อมือข้อเท้าเป็นต้นของชายหญิง กินหนอง และเลือดแห่งปศุสัตว์และมนุษย์ทั้งหลาย ไม่มี ที่พึ่ง ไม่มีที่อยู่อาศัย นอนบนเตียงของคนตาย