Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 49 หน้าที่ 156

เล่ม มมร. 49 หน้า 156 ข้อ 99
ซึ่งเขาทิ้งไว้ในป่าช้า ลูกเอ๋ย ขอลูกจงให้ทานแล้ว ทิศส่วนบุญมาให้แม่บ้าง ไฉนหนอ แม่จึงจะพ้น จากการกินหนองและเลือด. ท่านพระสารีบุตรเถระผู้มีจิตอนุเคราะห์ ได้ฟังคำของมารดาแล้ว จึงปรึกษากับท่านพระ- โมคคัลลานเถระ ท่านพระอนุรุทธะ และท่าน พระกัปปินะ แล้วให้สร้างกุฎี ๔ หลัง แล้วถวาย กุฎี ทั้งข้าวและน้ำแก่สงฆ์ผู้มาจากทิศทั้ง ๔ อุทิศ ส่วนกุศลไปให้มารดา ในทันใดนั้นเอง วิบาก คือ ข้าว นำและผ้าก็เกิดขึ้น นี้เป็นผลแห่งทักษิณา ภายหลังนางมีร่างกายบริสุทธิ์สะอาด นุ่งห่ม ผ้าอันมีค่ายิ่งกว่าผ้าแคว้นกาสี ประดับด้วยวัต- ถาภรณ์อันวิจิตรเข้าไปหาท่านพระมหาโมคคัล- ลานเถระ. ท่านพระมหาโมคคัลลานเถระจึงถามว่า ดูก่อนนางเทพธิดา ท่านมีวรรณะงามยิ่ง นัก ส่องสว่างไสวไปทั่วทุกทิศสถิตอยู่ ดุจดาว ประกายพรึก ท่านมีวรรณะเช่นนี้ เพราะกรรม อะไร อิฐผลย่อมสำเร็จแก่ท่านในวิมานนี้ เพราะ กรรมอะไร และโภคะทุกสิ่งทุกอย่างอันเป็นที่ พอใจ ย่อมบังเกิดแก่ท่านเพราะกรรมอะไร ดู
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka