พระไตรปิฎก

ของคนอื่น ยกมือชี้บอกทางให้ เพราะเหตุนั้น ฝ่ามือของท่านจึงให้สิ่งที่น่าใคร่ เป็นที่ไหลออก แห่งวัตถุมีรสอร่อย ผลบุญย่อมสำเร็จที่ฝ่ามือ ของท่านเพราะพรหมจรรย์นั้น ข้าแต่ท่านผู้เจริญ อสัยหเศรษฐีผู้เลื่อมใสได้ให้ทานด้วยมือทั้งสอง ของตน ละร่างกายมนุษย์แล้ว ไปทางทิศไหน หนอ. รุกขเทวดาตอบว่า :- เราไม่รู้ทางไปหรือทางมาของอสัยห- เศรษฐี ผู้เป็นเจ้าของแห่งทาน ผู้มีรัศมีซ่านออก จากตน แต่เราได้ฟังมาในสำนักของท้าวเวสวัณ ว่า อสัยหเศรษฐี ถึงความเป็นสหายแห่งท้าว- สักกะ. อังกุรพาณิชกล่าวว่า :- บุคคลควรทำความดีแท้ ควรให้ทานตาม สมควร ใครได้เห็นฝ่ามืออันให้สิ่งที่น่าใคร่แล้ว จักไม่ทำบุญเล่า เราไปจากที่นี้ถึงทวารกะนคร แล้ว จักรีบให้ทานอันจักนำความสุขมาให้เรา แน่แท้ เราจักให้ข้าว น้ำ ผ้า เสนาสนะ บ่อน้ำ สระน้ำ และสะพานในที่เดินยากเป็นทาน.