Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 49 หน้าที่ 238

เล่ม มมร. 49 หน้า 238 ข้อ 106
ฝ่ามือของท่าน เพราะพรหมจรรย์อะไร. รุกขเทวดาตอบว่า :- เมื่อก่อน เราเป็นช่างหูกอยู่ในโรรุวนคร เป็นคนกำพร้าเลี้ยงชีพโดยความลำบากนัก เรา ไม่มีอะไรจะให้ทาน เรือนของเราอยู่ใกล้เรือน ของอสัยหเศรษฐี ซึ่งเป็นคนมีศรัทธา เป็นทานา- ธิบดี มีบุญอันทำแล้ว เป็นผู้ละอายต่อบาป พวก ยาจกวณิพกมีนามแลโคตรต่าง ๆ กัน ไปที่บ้าน ของเรานั้น พากันถามถึงเรือนของอสัยหเศรษฐี กะเราว่า ขอความเจริญจงมีแก่ท่านทั้งหลาย พวกเราจะไปทางไหน ทานเขาให้ที่ไหน เราถูก พวกยาจนวณิพกถามแล้ว ได้ยกมือเบื้องขวาชี้ บอกเรือนของอสัยหเศรษฐีแก่ยาจกวณิพกเหล่า นั้นว่า ท่านทั้งหลายจงไปทางนี้ ความเจริญจัก มีแก่ท่านทั้งหลาย ทานเขาให้อยู่ที่นั่น เพราะ เหตุนั้น ฝ่ามือของเราจึงให้สิ่งที่น่าปรารถนา เป็น ที่ไหลออกแห่งวัตถุมีรสอร่อย ผลบุญย่อมสำเร็จ ที่ฝ่ามือของเราเพราะพรหมจรรย์นั้น. อังกุรพาณิชถามว่า :- ได้ยินว่า ท่านไม่ได้ให้ทานแก่ใคร ๆ ด้วย หรือทั้งสองของตน เป็นแต่เพียงอนุโมทนาทาน
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka