เมื่อจะเลือก พึงเลือกเอาพรเช่นไร.
อังกุรพาณิชกล่าวว่า :-
ถ้าท้าวสักกะผู้เป็นใหญ่กว่าชาวดาวดึงส์
พึงให้พรแก่เรา เราจะพึงขอพรว่า เมื่อเราลุกขึ้น
แต่เช้า ในเวลาพระอาทิตย์ขึ้น ขอภักษาหารอัน
เป็นทิพย์ และพวกยาจกผู้มีศีลพึงปรากฏ เมื่อ
เราให้อยู่ ไทยธรรมไม่พึงหมดสิ้นไป ครั้นเราให้
ทานนั้นแล้ว ไม่พึงเดือดร้อนในภายหลัง เมื่อ
กำลังให้พึงยังจิตให้เลื่อมใส ข้าพเจ้าพึงเลือก
เอาพรอย่างนี้กะท้าวสักกะ.
โสณกบุรุษกล่าวเตือนอังกุรพาณิชว่า :-
บุคคลไม่พึงให้ทรัพย์เครื่องปลื้มใจทั้ง
หมด แก่บุคคลอื่น ควรให้ทานและควรรักษา
ทรัพย์ไว้ เพราะว่าทรัพย์เท่านั้นประเสริฐกว่า
ทาน สกุลทั้งหลายยอมตั้งอยู่ไม่ได้ เพราะการให้
ทานเกินประมาณไป บัณฑิตย่อมไม่สรรเสริญ
การไม่ให้ทานและการให้เกินควร เพราะเหตุนั้น
แล ทรัพย์เท่านั้นประเสริฐกว่าทาน บุคคลผู้เป็น
ปราชญ์ สมบูรณ์ด้วยธรรม ควรประพฤติโดยพอ
เหมาะ.