พระไตรปิฎก

แล้ว จึงได้เสวยทุกขเวทนาเห็นประจักษ์ และจักหมกไหม้อยู่ในนรกอันหยาบช้าทารุณ ๘๖,๐๐๐ ปี เพราะติเตียนการบูชาพระสถูป ก็ เมื่อการบูชาและการฉลองพระสถูปของพระ- อรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า อันมหาชนให้เป็นไป อยู่ ชนเหล่าใดมาประกาศโทษแห่งการบูชา พระสถูปนั้น เหมือนกระผม ชนเหล่านั้นพึงห่าง เหินจากบุญ ขอท่านจง ชนทั้งหลายซึ่งทัดทรง ดอกไม้ตบแต่งร่างกาย เหาะมาทางอากาศเหล่านี้ เป็นผู้มีศรัทธาเลื่อมใส เป็นผู้มั่งคั่ง มียศเสวย อยู่ซึ่งวิบากแห่งการบูชาด้วยดอกไม้ ชนทั้งหลาย ผู้มีปัญญา ได้เห็นผลอันน่าอัศจรรย์น่าขนพอง สยองเกล้า อันไม่เคยมีนั้นแล้ว ย่อมทำการ นอบน้อมวันทาพระมหามุนีนั้น กระผมไปจาก เปตโลกนี้แล้ว ได้กำเนิดเป็นมนุษย์จักเป็นผู้ไม่ ประมาท ทำการบูชาพระสถูปเนือง ๆ เป็นแน่แท้. จบ ธาตุวิวัณณเปตวัตถุที่ ๑๐ อรรถกถาธาตุวิวัณณเปตวัตถุที่ ๑๐ เรื่องแห่งเปรตผู้ติเตียนพระธาตุนี้ มีคำเริ่มต้นว่า อนฺตลกฺขสฺมึ ติฏฺนฺโต ดังนี้.