พระไตรปิฎก

บุคคลผู้เสื่อมจากทรัพย์สมบัติ เป็นผู้ฝืดเคืองด้วย โภคะ ย่อมหามิตรสหายยาก (นี้เป็นธรรมดาของ โลก) บุรุษผู้ถูกหลาวเสียบนี้ มีร่างกายเปื้อนด้วย เลือด ตัวทะลุเป็นช่อง ๆ ชีวิตของบุรุษนี้จักดับ ไปในวันนี้พรุ่งนี้ เหมือนหยาดน้ำค้างอันติดอยู่ บนปลายหญ้า ฉะนั้น เมื่อเป็นอย่างนี้ เพราะเหตุ ไร ท่านจึงพูดกะบุรุษผู้ถึงความลำบากอย่างยิ่ง นอนหงายอยู่บนหลาวไม้สะเดาเช่นนี้ว่า ดูก่อน บุรุษผู้เจริญ ขอท่านจงมีชีวิตอยู่เถิด การมีชีวิต อยู่เท่านั้นเป็นของประเสริฐ. เปรตนั้นกราบทูลว่า:- ข้าแต่พระราชา บุรุษนี้เป็นสาโลหิตของ ข้าพระองค์ ข้าพระองค์ระลึกชาติก่อนได้ ข้า- พระองค์เห็นแล้วมีความกรุณาแก่เขาว่า ขออย่า ให้บุรุษผู้เลวทรามนี้ไปตกนรกเลย ข้าแต่กษัตริย์ ลิจฉวี บุรุษผู้ทำกรรมชั่วนี้ จุติจากอัตภาพนี้แล้ว จักเข้าถึงนรกอันยัดเยียดไปด้วยสัตว์ผู้ทำบาป เป็นสถานร้ายกาจ มีความเร่าร้อนมาก เผ็ดร้อน ให้เกิดความน่ากลัว หลาวนี้ประเสริฐกว่านรก นั้นตั้งหลายพันเท่า ขออย่าให้บุรุษนี้ไปตกนรก อันมีแต่ความทุกข์โดยส่วนเดียว เผ็ดร้อน ให้เกิด