Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 49 หน้าที่ 450

เล่ม มมร. 49 หน้า 450 ข้อ 121
เถิด ข้าพระองค์จะกราบทูลตามที่สามารถจะ กราบทูลได้. เมื่อเปรตให้โอกาสเช่นนั้นแล้ว พระเจ้าอัมพสักขระจึง ตรัสถามว่า :- เราเห็นสิ่งใดสิ่งหนึ่งด้วยจักษุ เราควรเชื่อ สิ่งนั้นแม้ทั้งสิ้น ถ้าเราเห็นสิ่งนั้นแล้วไม่เชื่อ ก็ ขอให้ลงโทษถอดยศเราเถิดยักษ์. เปรตนั้นทูลว่า :- ขอสัจจปฏิญาณของพระองค์นี้จงมีแก่ ข้าพระองค์ พระองค์ได้ทรงฟังธรรมที่ข้าพระองค์ กล่าวแล้ว จงทรงได้ความเลื่อมใส ข้าพระองค์มี ความต้องการอย่างอื่น ไม่ได้มีจิตประทุษร้าย ข้าพระองค์จะกราบทูลธรรมทั้งหมด ที่ข้าพระ- องค์ได้สดับแล้วบ้าง หรือไม่สดับแล้วบ้าง แก่ พระองค์ ตามที่ข้าพระองค์รู้. พระเจ้าอัมพสักขระตรัสว่า :- ท่านขี่ม้าขาวอันประดับประดาแล้ว เข้า ไปยังสำนักของบุรุษที่ถูกเสียบหลาว ม้าขาวตัวนี้ เป็นม้าน่าอัศจรรย์ น่าดูน่าชม นี้เป็นผลแห่งกรรม อะไร.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka