พระไตรปิฎก

อย่างไร จึงจะเชื่อถือได้ หรือแม้ใครจะพึงทำ ให้เราเชื่อถือเรื่องนั้นได้. เปรตนั้นกราบทูลว่า :- พระองค์ได้ทรงเป็นแล้วและได้ทรงสดับ มาแล้ว ก็จงทรงเชื่อเถิดว่า นี้เป็นผลแห่งกรรมดี และกรรมชั่ว เมื่อมีกรรมดีและกรรมชั่วทั้งสอง ก็พึงมีสัตว์ไปสู่สุคติและทุคติ ถ้าสัตว์ทั้งหลาย ในมนุษยโลกนี้ ไม่พึงทำกรรมดีและกรรมชั่ว สัตว์ผู้ไปสู่สุคติ ทุคติ อันเลว และประณีต ก็ไม่มีในมนุษยโลกนี้ แต่เพราะสัตว์ทั้งหลาย ในมนุษยโลกทำกรรมดีและกรรมชั่วไว้ ฉะนั้น จึงไปสู่สุคติ ทุคติ เลวบ้าง ประณีตบ้าง นัก ปราชญ์ทั้งทลายกล่าววิบากแห่งกรรมทั้งสองนั้น ว่า เป็นที่ตั้งแห่งการเสวยสุขและทุกข์ เทวดา ย่อมพากันห้อมล้อมพวกชนผู้ได้เสวยผลอันเป็น สุข คนพาลผู้ไม่เห็นบาปและทั้งสอง ย่อม เดือดร้อน กรรมที่ข้าพระองค์เองทำไว้ในชาติ ก่อน ซึ่งจะเป็นเหตุให้ได้เครื่องนุ่งห่มเป็นต้น ในบัดนี้ มิได้มีแก่ข้าพระองค์ และบุคคลผู้ที่ให้ ผ่านุ้งผ้าห่ม ที่นอนที่นั่ง ข้าวและน้ำ แก่สมณ- พราหมณ์ทั้งหลายแล้วพึงอุทิศส่วนบุญมาให้