พระไตรปิฎก

ลำดับนั้น พระเจ้าลิจฉวีทรงชำระพระ- หัตต์และพระบาทแล้ว ทรงถวายผ้า ๘ คู่แก่ พระเถระ พอพระเถระรับประเคนผ้าเหล่านั้น แล้ว พระราชาทรงเห็นเปรตนุ่งห่มผ้าเรียบร้อย ลูบไล้ด้วยจันทร์แดง มีผิวพรรณเปล่งปลั่ง ประดับประดา นุ่งผ้าดี ขี่ม้าอาชาไนย มีบริวาร ห้อมล้อม สำเร็จมหิทธิฤทธิ์ของเทวดา ครั้นทรง เห็นเช่นนั้นแล้ว ทรงปลื้มพระทัย เกิดปีติปรา- โมทย์ มีพระทัยร่าเริงเบิกบาน พระเจ้าลิจฉวีได้ ทรงเห็นกรรมและวิบากแห่งกรรม แจ้งประจักษ์ ด้วยพรมองค์เองแล้ว จึงเสด็จเข้าไปใกล้ แล้ว ตรัสกะเปรตนั้นว่า เราจักให้ทานแก่สมณ- พราหมณ์ทั้งหลาย เราควรให้ทานทุกสิ่งทุกอย่าง ที่มีอยู่ ดูก่อนเปรต ท่านมีอุปการะแก่เรามาก. เปรตนั้นกราบทูลว่า :- ข้าแต่กษัตริย์ลิจฉวี ก็พระองค์ได้พระ- ราชทานเพื่อข้าพระองค์ส่วนหนึ่ง แต่การพระ- ราชทานนั้นมิได้ไร้ผล ข้าพระองค์เป็นเทวดา ทำความเป็นสหายกับพระองค์ผู้เป็นมนุษย์.