Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 49 หน้าที่ 460

เล่ม มมร. 49 หน้า 460 ข้อ 121
พระราชตรัสว่า :- ท่านเป็นคติ เป็นเผ่าพันธุ์ เป็นที่ยึดเหนี่ยว เป็นมิตร และเป็นเทวดาของเรา ดูก่อนเปรต เรา ขอทำอัญชลีท่าน ปรารถนาเพื่อจะเห็นท่านแม้ อีก. เปรตกราบทูลว่า :- ถ้าพระองค์จักเป็นผู้ไม่มีศรัทธา มีความ ตระหนี่ มีจิตไม่เลื่อมใส พระองค์จักไม่ได้เห็น ข้าพระองค์ และข้าพระองค์ก็จักไม่ได้เห็นไม่ได้ เจรจากะพระองค์อีก ถ้าพระองค์จะทรงเคารพ ธรรม ทรงยินดีในการบริจาคทาน ทรงสงเคราะห์ ทรงเป็นดังบ่อน้ำของสมณพราหมณ์ทั้งหลาย ด้วยอาการอย่างนี้ พระองค์ก็จักได้ทรงเห็นข้า- พระองค์ และข้าพระองค์จักได้เห็นได้เจรจากะ พระองค์ ขอพระองค์โปรดทรงปล่อยบุรุษนี้จาก หลาวโดยเร็วเถิด เพราะการปล่อยบุรุษนี้ เรา ทั้งสองจักได้เป็นสหายกัน ข้าพระองค์เข้าใจว่า เราทั้งสองจักได้เป็นสหายกันและกัน เพราะเหตุ แห่งบุรุษถูกหลาวเสียบ ก็บุรุษถูกหลาวเสียบนี้ อันพระองค์ทรงรีบปล่อยแล้ว พึงเป็นผู้ประพฤติ ธรรมโดยเคารพ พึงพ้นจากนรกนั้นแน่นอน พึง
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka