พระไตรปิฎก

โดยเร็วเถิด ใครพึงบอกท่านผู้ทำกรรมอย่างนั้น ท่านรู้อย่างไร จึงทำอย่างนั้น หมู่ท่านย่อม อนุญาตตามชอบใจ พระเจ้าลิจฉวีเสด็จเข้าไปสู่ ประเทศนั้นแล้ว รีบปล่อยบุรุษที่ถูกเสียบหลาว โดยเร็วและได้ตรัสกะบุรุษนั้นว่า อย่ากลัวเลย เพื่อนและรับสั่งให้หมอพยาบาล แล้วเสด็จเข้า ไปหากัปปิตกภิกษุ แล้วทรงถวายทานกับท่าน ในเวลาอันควร มีพระประสงค์จะทรงทราบเหตุ จึงเสด็จเข้าไปใกล้แล้วตรัสถามด้วยพระองค์เอง ว่า บุรุษผู้ถูกเสียบหลาว มีกรรมอันหยาบช้า มี อาชญาอันตั้งไว้แล้ว ถูกหลาวร้อยจะตายหรือ ไม่ตายประมาณ ๒๐ ราตรีเท่านี้ ข้าแต่ท่านผู้เจริญ เดี๋ยวนี้ ดิฉันปล่อยเขาไปแล้ว เขาไปบอกเปรต นั้น เหตุอะไร ๆ ที่จะไม่ต้องไปสู่นรกนั้น พึง หรือหนอ ถ้ามีขอท่านโปรดแก่ดิฉัน ดิฉันรอฟัง เหตุที่ควรเชื่อถือจากท่าน. กัปปิตกภิกษุทูลว่า :- ความพินาศแห่งกรรมเหล่านั้นย่อมไม่มี ความพินาศในโลกนี้เกิดขึ้นเพราะความไม่รู้แจ้ง ถ้าเขาพึงเป็นผู้ไม่ประมาท ประพฤติธรรม ทั้งหลายโดยเคารพตลอดคืนและวัน เขาพึงพ้น