Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 49 หน้าที่ 461

เล่ม มมร. 49 หน้า 461 ข้อ 121
พ้นจากกรรมอันเป็นที่ตั้งแห่งเวทนา พระองค์ เสด็จเข้าไปหากัปปิตกภิกษุแล้ว ทรงจำแนกทาน กับท่าน ในเวลาที่ควรจงเสด็จเข้าไปหาแล้วตรัส ถามด้วยพระองค์เอง ท่านจักกราบทูลเนื้อความ นั้นแก่พระองค์ ก็พระองค์ทรงประสงค์บุญ มี จิตไม่ประทุษร้ายก็เชิญเสด็จเข้าไปหาภิกษุนั้นเถิด ท่านจักแสดงธรรมทั้งปวงที่ทรงสดับแล้ว และยัง ไม่ได้ทรงสดับ แก่พระองค์ตามความรู้เห็น พระองค์ได้ทรงฟังธรรมนั้นแล้ว จักทรงเห็น สุคติ. พระเจ้ารหัส ทรงเจรจาทำความเป็นสหาย กับเทวดานั้นแล้วเสด็จไป ส่วนเปรตนั้นได้กล่าว กะบริษัทแห่งกษัตริย์ลิจฉวีทั้งหลายพร้อมกับ บุตรของตน ซึ่งนั่งประชุมกันอยู่ว่า ท่านผู้เจริญ ทั้งหลาย ขอจงฟังคำอย่างหนึ่งของเรา เราจัก เลือกพร จักได้ประโยชน์ บุรุษที่ถูกเสียบหลาว มีกรรมอันหยาบช้า มีอาชญาอันตั้งไว้แล้ว ถูก หลาวร้อยจะตายหรือไม่ตาย ประมาณ ๒๐ ราตรี เท่านี้ เดี๋ยวนี้ เราจักปล่อยเขาตามความชอบใจ ของเรา ขอหมู่ท่านจงอนุญาต จงรีบปล่อยบุรุษ นั้น และบุรุษอื่นที่พระราชารับสั่งให้ลงอาชญา
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka