พระไตรปิฎก

เสด็จเข้าไปสู่ประเทศนั้นแล้ว รีบปล่อยบุรุษที่ ถูกเสียบด้วยหลาว โดยเร็ว และได้ตรัสกะบุรุษ นั้นว่า อย่ากลัวเลยเพื่อน และรับสั่งให้หมอ พยาบาล แล้วเสด็จไปหากัปปิตกภิกษุแล้ว ทรง ถวายทานกับท่านในเวลาอันสมควร มีพระ ประสงค์จะทรงทราบเหตุ จึงเสด็จเข้าไปใกล้ แล้วตรัสถามด้วยพระองค์เองว่า บุรุษผู้ถูกเสียบ ด้วยหลาว มีกรรมอันหยาบช้า มีอาชญาอันตั้ง ไว้แล้ว ถูกหลาวร้อย จักตายหรือไม่ตาย ประ- มาณ ๒๐ ราตรีเท่านั้น ข้าแต่ท่านผู้เจริญ เดี๋ยวนี้ ดิฉันปล่อยเขาไปแล้ว เขาไปบอกเปรตนั้น เหตุ อะไร ๆ ที่จะไม่ต้องไปสู่นรกนั้น พึงมีหรือหนอ ถ้ามีขอท่านโปรดบอกแก่ดิฉัน ดิฉันรอฟังเหตุ ที่ควรเชื่อถือจากท่าน. กัปปิตกภิกษุทูลว่า :- ความพินาศแห่งกรรมเหล่านั้น ย่อมไม่มี ความพินาศในโลกนี้ เกิดขึ้นเพราะความไม่รู้แจ้ง ถ้าเขาพึงเป็นผู้ไม่ประมาท ประพฤติธรรม ทั้งหลาย โดยเคารพตลอดคืนและวัน เขาพึงพ้น จากนรกนั้นได้แน่ กรรมอันเว้นจากการให้ผล พึงมี.