พระไตรปิฎก

เฝ้าพระเจ้าสุรัฏฐ์แล้วได้กราบทูลว่า ข้าแต่พระ- หาราชา พระองค์เสด็จมาดีแล้ว และพระองค์ ไม่ได้เสด็จมาร้าย ข้าแต่พระองค์ผู้กำจัดศัตรู เชิญพระองค์เสวยน้ำและขนมเถิด พระเจ้าข้า. พระเจ้าสุรัฏฐ์พร้อมด้วยอำมาตย์และข้า- ราชบริพาร พากันดื่มน้ำและกินขนมแล้ว จึง ถามว่า ท่านเป็นเทพ เป็นคนธรรพ์ หรือเป็น ท้าวสักกปุรินททะ พวกเราไม่รู้จักท่าน จึงจะ ขอถาม พวกเราพึงรู้จักท่านอย่างไร. นันทกเปรตกราบทูลว่า :- ข้าแต่พระมหาราชา ข้าพระองค์ไม่ใช่ เทวดา ไม่ใช่คนธรรพ์ ไม่ใช่ท้าวสักกปุรินททะ ข้าพระองค์เป็นเปรต จากประเทศสุรัฏฐ์มาอยู่ ที่นี่. พระราชาตรัสถามว่า :- เมื่อก่อน ท่านอยู่ในประเทศสุรัฏฐ์ มีปกติ อย่างไร มีความประพฤติอย่างไร ท่านมีอานุภาพ อย่างนี้ เพราะพรหมจรรย์อะไร. นันทกเปรตตอบว่า :- ข้าแต่พระมหาราชาผู้กำจัดศัตรู ผุ้ผดุงรัฐ ให้เจริญ ขอพระองค์ อำมาตย์ราชบริพารและ