พระไตรปิฎก

ปุโรหิต จงสดับฟัง ข้าแต่พระองค์ผู้ประเสริฐ เมื่อก่อน ข้าพระองค์เป็นบุรุษอยู่ในเมืองสุรัฏฐ์ เป็นคนใจบาป เป็นมิจฉาทิฏฐิ เป็นคนทุศีล ตระหนี่ บริภาษสมพราหมณ์ทั้งหลาย ห้าม ปรามมหาชนซึ่งพากันทำบุญให้ทาน ทำอันตราย แก่หมู่ชนเหล่าอื่นผู้กำลังให้ทาน ได้ห้ามว่า ผลแห่งทานไม่มี ผลแห่งการสำรวมจักมีที่ไหน ใคร ๆ ผู้ชื่อว่าเป็นอาจารย์ไม่มี ใครจักฝึกฝน บุคคลผู้ไม่เคยฝึกฝนแล้วเล่า สัตว์ทั้งหลายเป็น สัตว์เสมอกันทั้งสิ้น การเคารพอ่อนน้อมต่อ ผู้เจริญในตระกูล จักมีแต่ที่ไหน กำลังหรือความ เพียรไม่มี ความพากเพียรของบุรุษจักมีแต่ที่ไหน ผลทานไม่มี ทานและศีลไม่ทำบุคคลผู้มีเวรให้ หมดจดได้ สัตว์ย่อมได้ของที่ควรได้ สัตว์เมื่อ จะได้สุขหรือทุกข์ ย่อมได้สุขหรือทุกข์อันเกิด แต่ที่น้อมมาเอง มารดา บิดา พี่ชาย น้องชาย ไม่มี โลกอื่นจากโลกนี้ก็ไม่มี ทานอันบุคคลให้ แล้วย่อมไม่มีผล พลีกรรมไม่มีผล แม้ทานอัน บุคคลตั้งไว้ดีแล้วก็ไม่มีผล บุรุษใดฆ่าบุรุษอื่น และตัดศีรษะบุรุษอื่น จะจัดว่าบุรุษนั้นทำลาย ชีวิตของผู้อื่นหาได้ไม่ ไม่มีใครฆ่าใด เป็นแต่