Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 50 หน้าที่ 2

เล่ม มมร. 50 หน้า 2 ข้อ 137
ปรมัตถทีปนี อรรถกถาขุททกนิกาย เถรคาถา คันถารัมภกถา ข้าพเจ้าขอไหว้พระโลกนาถเจ้า ผู้มีพระทัย เปี่ยมล้นไปด้วยพระมหากรุณาธิคุณ เสด็จถึงฝั่งแห่ง สาครคือไญยธรรมได้แล้ว ทรงแสดงธรรมอันละเอียด ลึกล้ำ มีนัยอันวิจิตร. ข้าพเจ้าขอไหว้พระธรรมอันสูงสุด ที่สมเด็จ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงบูชาแล้ว ซึ่งเป็นเครื่องนำผู้ สมบูรณ์ด้วยวิชชาและจรณะออกไปจากโลก. ข้าพเจ้าขอไหว้พระอริยสงฆ์ ผู้สมบูรณ์ด้วย คุณมีศีลเป็นต้น สถิตมั่นอยู่ในมรรคและผล เป็น เนื้อนาบุญอันยอดเยี่ยม. ด้วยเดชานุภาพแห่งบุญ ที่เกิดจากการไหว้- พระรัตนตรัย ดังได้พรรณนามานี้ ขอข้าพเจ้าจงปลอด จากอันตรายในที่ทุกสถาน ในกาลทุกเมื่อ. คาถา เหล่านั้นใด ที่ปราศจากอามิส อันพระเถระทั้งหลาย ผู้เสร็จกิจแล้ว ผู้คงที่ มีพระสุภูติเถระเป็นต้น และ พระเถรีทั้งหลายภาษิตแล้ว และคาถาเหล่าใด ที่ลึกล้ำ ละเอียดอ่อน สดับแล้วโดยวิธี มีอุทานเป็นต้น ปฏิ- สังยุตด้วยสุญญตธรรม ประกาศธรรมของพระอริยเจ้า
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka