Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 51 หน้าที่ 135

เล่ม มมร. 51 หน้า 135 ข้อ 285
๘. ภรตเถรคาถา ว่าด้วยคาถาของพระภรตเถระ [๒๘๕] ได้ยินว่า พระภรตเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้ อย่างนี้ว่า มาเถิดนันทกะ เราจงพากันไปยังสำนักของพระ อุปัชฌายะเถิด เราจักบันลือสีหนาท เฉพาะพระพักตร์ ของพระพุทธเจ้า ผู้ประเสริฐ พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้ ผู้เป็นมุนี มีความเอ็นดูเรา ทรงให้บรรพชาเพื่อ ประโยชน์อันใด ประโยชน์อันนั้น เราก็ได้บรรลุแล้ว ความสิ้นไปแห่งสังโยชน์ทั้งปวง เราก็ได้บรรลุแล้ว. อรรถกถาภรตเถรคาถา คาถาของท่านพระภรตเถระ เริ่มต้นว่า เอหิ นนฺทก คจฺฉาม. เรื่องราวของท่านเป็นอย่างไร ? ได้ยินมาว่า พระเถระนี้ เกิดในเรือนแห่งตระกูล ในกาลของพระผู้ มีพระภาคเจ้า ทรงพระนามว่า อโนมทัสสี บรรลุนิติภาวะแล้ว วันหนึ่ง ถือเอาคู่แห่งรองเท้า น่าพึงใจและน่าดู มีสัมผัสที่อ่อนนุ่ม สวมใส่สบาย เดินทางไป เห็นพระศาสดากำลังทรงจงกรมอยู่ มีใจเลื่อมใส น้อมเอารองเท้า เข้าไปถวาย กราบทูลว่า ขอพระผู้มีพระภาคเจ้า จงทรงสวมรองเท้า อันจะ
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka