พระไตรปิฎก

ในกัปที่แสนแต่ภัทรกัปนี้ พระผู้มีพระภาคเจ้า ผู้นายก ทรงเกื้อกูลแก่สัตวโลกทั้งปวง เป็นนักปราชญ์ มีพระนามว่า ปทุมุตตระได้เสด็จอุบัติขึ้นแล้ว ครั้งนั้น เราเป็นพราหมณ์มีชื่อเสียงโด่งดัง รู้จบไตรเพท เที่ยว ไปในที่พักสำราญกลางวัน ได้พบพระพุทธเจ้าผู้เป็น นายกของโลก กำลังทรงประกาศสัจจะ ๔ ทรงยัง มนุษย์พร้อมด้วยทวยเทพให้ตรัสรู้ กำลังทรงสรรเสริญ พระสาวกของพระองค์ ผู้กล่าวธรรมกถาอันวิจิตรอยู่ ในหมู่มหาชน ครั้งนั้น เราชอบใจ จึงได้นิมนต์พระ- ตถาคตแล้ว ประดับประดามณฑปให้สว่างไสว ด้วย รัตนะนานาชนิด ด้วยผ้าอันย้อมด้วยสีต่าง ๆ นิมนต์ พระพุทธเจ้าพร้อมด้วยพระสงฆ์ ให้เสวยและฉันใน มณฑปนั้น เรานิมนต์พระพุทธเจ้าพร้อมด้วยพระสาวก ให้เสวยและฉันโภชนะมีรสเลิศต่าง ๆ ถึง ๗ วัน แล้ว เอาดอกไม้ที่สวยงามต่าง ๆ ชนิด บูชาแล้วหมอบลง แทบบาทมูลปรารภฐานันดรนั้น ครั้งนั้น พระมุนีผู้ ประเสริฐ มีความเอ็นดู เป็นที่อาศัยอยู่แห่งกรุณา ได้ตรัสว่า จงดูพราหมณ์นี้ ผู้มีปากและตาเหมือน ดอกปทุม มากด้วยความปรีดาปราโมทย์ มีกายและใจ สูงเพราะโสมนัส นำความร่าเริงมา จักษุกว้างใหญ่ มีความอาลัยในศาสนาของเรา เขาปรารถนาฐานันดร นั้น คือ การกล่าวธรรมกถาอันวิจิตร ในกัปที่แสน แต่ภัทรกัปนี้ พระศาสดามีนามว่าโคดม ซึ่งสมภพใน