Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 51 หน้าที่ 193

เล่ม มมร. 51 หน้า 193 ข้อ 298
วงศ์พระเจ้าโอกากราช จักเสด็จอุบัติขึ้นในโลก ผู้นี้ จักเป็นธรรมทายาทของพระศาสดาพระองค์นั้นจักเป็น โอรสอันธรรมเนรมิต จักได้เป็นสาวกของพระศาสดา มีนามว่า กุมารกัสสปะ เพราะอำนาจดอกไม้ และผ้า อันวิจิตรกับรัตนะ เขาจักถึงความเป็นผู้เลิศกว่าภิกษุ ทั้งหลาย ผู้กล่าวธรรมกถาอันวิจิตร เพราะกรรมที่ ทำไว้ดีแล้ว และเพราะการตั้งเจตน์จำนงไว้ เราละ ร่างมนุษย์แล้ว ได้ไปสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ เราท่องเที่ยว ไปในภพน้อยภพใหญ่ เหมือนตัวละครหมุนเวียนอยู่ กลางเวทีเต้นรำฉะนั้น เราเป็นบุตรของเนื้อชื่อว่าสาขะ หยั่งลงในครรภ์แห่งแม่เนื้อ ครั้งนั้นเราอยู่ในท้อง มารดาของเรา ถึงเวรที่จะต้องถูกฆ่า มารดาของเรา ถูกเนื้อสาขะทอดทิ้ง จึงยึดเอาเนื้อนิโครธเป็นที่พึ่ง มารดาของเราอันพระยาเนื้อนิโครธ ช่วยให้พ้นจาก ความตาย สละเนื้อสาขะแล้ว ตักเตือนเราผู้เป็นบุตร ของตัวในครั้งนั้นอย่างนี้ว่า ควรคบหาแต่เนื้อนิโครธ เท่านั้น ไม่ควรเข้าไปคบหาเนื้อสาขะ ตายในสำนัก เนื้อนิโครธประเสริฐกว่า มีชีวิตอยู่ในสำนักเนื้อสาขะ จะประเสริฐอะไร ? เรามารดาของเรา และเนื้อนอกนี้ อันเนื้อ นิโครธตัวเป็นนายฝูงพร่ำสอน อาศัยโอวาทของเนื้อ- นิโครธนั้น จึงได้ไปยังที่อยู่อาศัย คือ สวรรค์ชั้นดุสิต อันรื่นรมย์ ประหนึ่งว่า ไปยังเรือนของตัวที่ทิ้งจากไป ฉะนั้น.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka