Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 53 หน้าที่ 201

เล่ม มมร. 53 หน้า 201 ข้อ 394
ท่านผู้ปรารภวิปัสสนาแล้ว หวนระลึกถึงวัตรของท่านเหล่านั้น คือวิธี อบรมสัมมาปฏิบัติตามแนวแห่งพระสูตรที่มา ไม่ทอดทิ้งธุระเสียปฏิบัติ อย่างไร ๆ อยู่. บทว่า กิญฺจาปิ ปจฺฉิโม กาโล ความว่า แม้ถึงเวลานี้เป็นกาล สุดท้าย อันมีพระศาสดาล่วงลับไปแล้ว ถึงอย่างนั้น เมื่อปฏิบัติตามธรรม นั่นแล เจริญวิปัสสนาอยู่ พึงถูกต้องอมตบท คือพึงบรรลุพระนิพพาน. บทว่า อิทํ วตฺวา ความว่า ครั้นแล้วกล่าววิธีปฏิบัตินี้ ในการทำ ให้ผ่องแผ้วจากสังกิเลสตามที่แสดงไว้แล้ว. ก็คาถาสุดท้ายนี้ พึงทราบว่า ท่านพระสังคีติกาจารย์ทั้งหลายกล่าว ไว้ เพื่อประกาศการปรินิพพานของพระเถระ. จบอรรถกถาปาราสริยเถรคาถาที่ ๑๐ จบปรมัตถทีปนี อรรถกถาเถรคาถา วีสตินิบาต
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka