พระไตรปิฎก

เถรคาถา ติงสนิบาต ๑. ปุสสเถรคาถา ว่าด้วยในอนาคตภิกษุจักมีความพอใจอย่างไร [๓๙๕] ฤาษีมีชื่อตามโคตรว่า ปัณฑรสะ ได้เห็นภิกษุเป็นอัน มากที่น่าเลื่อมใส มีตนอันอบรมแล้ว สำรวมด้วยดี จึง ได้ถามพระปุสสเถระว่า ในอนาคต ภิกษุทั้งหลายใน ศาสนานี้จักมีความพอใจอย่างไร มีความประสงค์อย่างไร กระผมถามแล้ว ขอจงบอกความข้อนั้นแก่กระผมเถิด. พระปุสสเถระจึงกล่าวตอบด้วยคาถาเหล่านี้ ความว่า ดูก่อนปัณฑรสฤาษี ขอเชิญฟังคำของอาตมา จงจำ คำของอาตมาให้ดี อาตมาจะบอกซึ่งข้อความที่ท่านถาม ถึงอนาคต คือในกาลข้างหน้า ภิกษุเป็นอันมากจักเป็น คนมักโกรธ มักผูกโกรธไว้ ลบหลู่คุณเท่านี้ หัวดื้อ โอ้- อวด ริษยา มีวาทะต่าง ๆ กัน จักเป็นผู้มีมานะในธรรม ที่ยังไม่รู้ทั่วถึง คิดว่าตื้นในธรรมที่ลึกซึ้ง เป็นคนเบา ไม่เคารพธรรม ไม่มีความเคารพกันและกัน ในกาลข้าง หน้า โทษเป็นอันมากจักเกิดขึ้นในหมู่สัตวโลก ก็เพราะ ภิกษุทั้งหลายผู้ไร้ปัญญา จักทำธรรมที่พระศาสดาทรง แสดงแล้วนี้ให้เศร้าหมอง ทั้งพวกภิกษุที่มีคุณอันเลว โวหารจัด แกล้วกล้า มีกำลังมาก ปากกล้า ไม่ได้ศึกษา