พระไตรปิฎก

ในกัปที่หนึ่งแสนแต่ภัทรกัปนี้ พระพิชิตมาร พระนามปทุมุตตระ ผู้ทรงรู้จบธรรมทั้งปวง ทรงเป็น นายกของโลก เสด็จอุบัติขึ้นแล้ว พระองค์เป็นบุรุษ อาชาไนย ประเสริฐกว่าบัณฑิตทั้งหลาย ทรงปฏิบัติ เพื่อเกื้อกูล เพื่อความสุข เพื่อประโยชน์ แก่สัตว์ ทั้งปวง ในโลกกับทั้งเทวโลก พระองค์ทรงยศอันเลิศ มีพระสิริ ทรงมีเกียรติคุณฟุ้งเฟื่อง บูชากันทั่วโลก มีพระคุณปรากฏไปทุกทิศ พระองค์ทรงข้ามพ้นความ สงสัย ทรงล่วงเลยความเคลือบแคลง มีความดำริใน พระหทัยสมบูรณ์ ทรงบรรลุพระสัมโพธิญาณอันสูงสุด ทรงทำบรรดาที่ยังไม่เกิดให้เกิดขึ้น ทรงเป็นนระที่สูง สุด ตรัสบอกบรรดาที่ยังไม่มีใครบอก ทรงยังธรรม ที่ยังไม่เกิดให้เกิด พระองค์ทรงเป็นนระผู้องอาจ ทรงรู้แจ้งมรรคา ตรัสบอกมรรคา เป็นพระ- พระศาสดาผู้ฉลาดในมรรคา ทรงเป็นผู้ฝึกที่ประเสริฐ สุดกว่านายสารถีทั้งหลาย ทรงเป็นนาถะประกอบด้วย พระมหากรุณา เป็นนายกของโลก ทรงแสดงธรรม ถอนเหล่าสัตว์ ผู้จมอยู่ในเปือกตมคือกาม ครั้งนั้น ข้าพเจ้าเกิดเป็นเจ้าหญิงนันทนา ในพระนครหังสวดี มีรูปสวย รวยทรัพย์ เป็นที่พึงใจ มีสิริ เป็นราชธิดา ของพระราชาผู้ใหญ่พระนามว่า อานันทะ เป็นผู้งด- งามอย่างยิ่ง เป็นพระภคินีต่างพระมารดา แห่ง