Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 54 หน้าที่ 176

เล่ม มมร. 54 หน้า 176 ข้อ 447
ด้วยกรรมที่ทำดีนั้น และด้วยการตั้งใจไว้ชอบ ข้าพเจ้าละกายมนุษย์แล้ว ก็ไปสวรรค์ชั้นดาวดึงส์. จุติจากนั้นแล้ว ก็ไปสวรรค์ชั้นยามาจากนั้นก็ชั้นดุสิต ชั้นนิมมานรดี และชั้นปรนิมมิตวสวัตดี. ข้าพเจ้าเกิดในภพใด ๆ ด้วยอำนาจของกรรมนั้น ข้าพเจ้าก็ครองตำแหน่งเอกอัครมเหสีของพระราชาทั้ง หลายในภพนั้น ๆ จุติจากภพนั้นแล้ว มาในหมู่มนุษย์ ก็ครองตำแหน่งอัครมเหสีของพระเจ้าจักรพรรดิ และ พระราชาเจ้าปฐพีมณฑล ข้าพเจ้าเสวยสมบัติใน เทวดาและมนุษย์ทั้งหลาย ประสบสุขในภพทุกภพ ท่องเที่ยวอยู่หลายกัป. ในภัทรกัปนี้ พระพุทธเจ้าพระนามว่า กัสสปะ เป็นพราหมณ์ มียศใหญ่ เป็นยอดของศาสดาทั้งหลาย พระเจ้ากาสี จอมนรชน กรุงพาราณสี ราชธานี ทรงเป็นอุปฐาก พระผู้ทรงแสวงคุณอันยิ่งใหญ่ ใน ครั้งนั้น ข้าพเจ้าเป็นราชธิดาองค์ที่ ๔ ในพระเจ้ากาสี นั้น ปรากฏพระนามว่าภิกขุทาสี ฟังธรรมของพระ- ชินพุทธเจ้าผู้เลิศแล้วก็ชอบใจการบรรพชา. พระราชบิดาไม่ทรงอนุญาตพวกเรา ครั้งนั้น พวกเราจึงอยู่ในพระราชมณเฑียร ไม่เกียจคร้านประ- พฤติโกมารีพรหมจรรย์มา ๒๐,๐๐๐ ปี เป็นพระราช- ธิดาเสวยสุข บันเทิงยินดีเป็นนิตย์ ในการบำรุงพระ-
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka